८. विच्छिद्यमानसन्तापो विषमः, स यथा—(सक. ५.४९२)
धीरेण माणभंगो माणक्खलणेण गुरुअ—धीरारंभो।
उल्ललइ तुलिज्जंते एकंमि पि से थिरं ण लग्गइ हिअअं॥ ९८॥
{धैर्येण मानभङ्गे मानस्खलनेन गुरुकधैर्यारम्भः।
उल्ललति तोल्यमाने एकस्मिन्नप्यस्याः स्थिरं न लगति हृदयम्॥}
NOTES pg=1337! * अतः परं 'विस्रम्भजः' नोपलभ्यते।
९. आविर्भूतोपलक्षणः प्रकाशः, स यथा—
दुक्खंतरिअ-मणसुहं पिएण विमण-विलिओणएण पुलइअं।
रोसागमपडिवेल्लिअ-विसम-विरज्जंत-लोअणं तीएँ मुहं॥ ९९॥
(दुःखान्तरित-मनस्सुखं प्रियेण विमनस्कव्रीडितावनतेन प्रलोकितम्।