वेशावणरमणरण्णअमाण(णि)णीए माणक्खलणं॥ ६०॥
१०. विरुद्धवाक्यादिजः कोषानुशय उन्मादो यथा—
साहसु विलासिणि—अणं जे अहिलेंति सरसावराहा पिअआ।
किं हअदक्खिण्णगुणाणं पहवंताण सुहअ एस सुहाओ॥ ६१॥
(कथय विलासिनी—जनमेव अभिलीयन्ते सरसापराधाः विविधाः।
किं हतदाक्षिण्यगुणानां प्रभवतां सुभग एष स्वभावः॥)
आम सा सुहअ गुणमणोरूवसोहिरी, आम णिग्गुणा अ अहं।
जो वा तीए ण सरिसो सो किं सव्वो जणो मरउ॥ ६२॥
(आम सा सुभग! तव गुणरूपशोभनशीला आम निर्गुणा चाहम्।