गोत्राद् गोत्रमुपैति चञ्चलतया या पादमूलात् प्रभो— र्भ्रष्टा या च पितुर्ममेव कटके दृष्टा वहन्ती जलम्।
सेयं सागरिका त्वया पशुपते मूर्धानमारोपिते— त्युक्तः कोपकषायपाटलदृशा देव्या हरः पातु वः॥ ५८॥
९. हर्षावसादो वैमनस्यं यथा—
णीसासागमधूसरो त्ति महुरो तंबोलकाओच्छिदो हुं दुक्कं चिगलेसि दंच वअणं बाहुल्लगंडांकिणो।
दा माणं बहुवल्लहस्स हिअअं (दु)व्वारिजं माणिणी एण्हिं मा परितम्मगाढहिअआ गोदूण सव्वंसहा॥ ५९॥
(निःश्वासागमधूसरोऽतिमधुरः ताम्बूल. . . हुं दुःखं . . वदनं बाष्पार्द्रगण्डाङ्कितम्।
तन्मानं बहुवल्लभस्य हृदयं दुर्वारि यन्मानिनी इदानीं मां परिताम्यद्गाढहृदया . . . सर्वंसहा॥)
वेसेण णत्थि दुक्खकअं च अत्तपेमणं मसंमि पिओ उहुइ।