प्रिये हा हा क्वासि प्रकिर मधुरां वाचमथवा पराभूतैरित्थं विलपनविनोदोऽप्यसुलभः।
अनिन्द्यः पौलस्त्यो व्रजतु परिवादो मयि जरां यतो रूढे वैरे बहुगुणमनेन प्रतिकृतम्॥ ६३॥
१३. अस्थानेषु न क्रोधो यथा—(उराच. ४.२४–२५)
एतद् वैशसघोरवज्रपतनं शश्वन्ममाऽभ्यस्यतः/ममोत्पश्यतः क्रोधस्य ज्वलितुं धगित्यवसरश्चापेन शापेन वा।
शान्तं वा रघुनन्दने तदुभयं तत्पुत्रभाण्डं हि मे भूयिष्ठं द्विजबालवृद्धविकलस्त्रैणश्च पौरो जनः॥ ६४॥
कामं हि नः स्वजन एष तथाऽपि दर्पा— च्चापं व्यवस्यति कथं न भवेदवख्या।
सन्दूषितेन च मया मुहुरीक्षितस्य क्रुद्धश्च/मुग्धश्च भार्गवशिशुर्दुरितं हि तत् स्यात्॥ ६५॥
१४. आरम्भेषु नानिर्वाहः ; यथा—(सेब. ३.२५)
णिज्जंति चिरपअत्ता समुद्दगहिरा वि पडिवहं णइसोत्ता।