पुरुषा एकान्तरसा न खलु दोषगुणौ विजानन्ति॥)
उत्तमाऽधीरा प्रगल्भा यथा—(गास. २.४७)
ण मुअंति दीहसासं ण रुअंति चिरं, ण होंति किसिआओ।
धण्णाओ ताओ जाणं बहुवल्लह वल्लहो ण तुमं॥ १७८॥
(न मुञ्चन्ति दीर्घश्वासं न रुदन्ति चिरं न भवन्ति कृशाः।
धन्यास्ता यासां बहुवल्लभ ! वल्लभो न त्वम्॥)
उत्तमा ऊढा प्रगल्भा यथा—(गास. १.२३)
आणासआइँ देंती तह सुरए हरिस—विअसिअ—कवोला।
गोसे वि ओणअ—मुही, अह सेत्ति पिअं ण सद्दहिमो॥ १७९॥
(आज्ञाशतानि ददती तथा सुरते हर्षविकसितकपोला।