इन्दोर्लक्ष्म त्रिपुरजयिनः कण्ठमूलं मुरारि— र्दिङ्नागानां घनमदमषीभाञ्जि गण्डस्थलानि।
अद्याप्युर्वीवलयतिलक! श्यामलिम्नानुलिप्ता— न्याभासन्ते वद धवलितं किं त्वदीयैर्यशोभिः॥ ४०९॥
सा द्विधा— औपम्यवती, अनौपम्या च।
गिह्मे दवग्गिमसिमइलिआइँ दीसंति विंझसिहराइं।
आससु पउत्थवइए ण होंति णवपाउसब्भाइं॥ ४१०॥
(ग्रीष्मे दवाग्निमषीमलिनानि दृश्यन्ते विन्ध्यशिखराणि।