अइ सहि वक्कुलजाविरि, छुहिहिसि गोत्तस्स मत्थए छारं।
अच्चंत—दत्त—दिट्ठेण सामि वलिस्ण हसिएण॥ ३०८a॥
(अयि सखि वक्रोल्लपनशीले क्षप्स्यरिन गोत्रस्य मस्तके क्षारम्।
अत्यन्तदत्तदृष्टेन सामि=अर्ध—वलितेन हसितेन॥)
अंबाण मंजरी णिगअ त्तिअ कस्स णु कहेमि पोद्दाए।
चित्तपरिअत्तणेण पुढमं अंहेहि विण्णाअं॥३०९॥
(आम्राणां मञ्जरी निर्गता इति कस्य नु कथयामि पुत्र्याः।
चित्तपरिवर्त्तनेन प्रथममस्माभिर्विज्ञातम्॥)