निवेदितं निःश्वसितेन सोष्मणा मनस्तु मे संशयमेव गाहते।
न विद्यते प्रार्थयितव्य एव ते भविष्यति प्रार्थितदुर्लभः कथम्॥ १६१॥
आश्लेषे प्रथमं क्रमादथ जिते हृद्येऽधरस्यार्पणे केलीद्यूतविधौ पणं प्रियतमे कान्तां पुनः पृच्छति।
सान्तर्हासनिरुद्धसम्भृतरसोद्भेदस्फुरदगण्डया तूष्णीं शारविसारणाय निहितः स्वेदाम्बुगर्भः करः॥ १६२॥
यत्परश्शब्दः स शब्दार्थ इति तात्पर्यम्।
तच्च वाक्य एवोपपद्यते, पदमात्रेणाभिप्रायस्य प्रकाशयितुमशक्यत्वात्।
तच्च वाक्यप्रतिपाद्यं वस्तु त्रिरूपं भवति —
१. अभिधीयमानं, २. प्रतीयमानं, ३. ध्वनिरूपं च।