(१) देशकालोत्कण्ठादिभिर्मानापचयो मानशैथिल्यम्, यथा—(गास. १.७४)
पुदृढमण्णुदूमिआएँ वि गहिओ दयिअम्मि पेच्छह इमाए।
ओसरइ वालुआमुट्ठिउ व्व माणो सुरसुरंतो॥ २॥
(प्रौढ/ दृढमन्युदूनयापि गाढं गृहितेऽ नया पश्यत दयिते।
अपसरति वालुकामुष्टिरिव मानः सुरुसुरायमाणः॥)
अ/उव्वहइ दइअगइ/हिआहरोज्ज/ट्ठज्झिज्जंतरोसपडिराअं/ यं।
पाणोसरंतमइरं व पलिह/ फलिअचसअं महुं बाला॥ ३॥
(उद्वहति दयितगृहीताधरोष्ठक्षीयमाणरोषप्रतिरागम्।
पानापसरन्मदिरमिव स्फटिकचषकं मुखं बाला॥)