आत्मानमेवास्थितदुःखभावं पुनः पुनर्दुष्कृतिनं निनिन्द॥ ८४॥
४. धैर्यकृतो द्वेधा धीराश्रयोऽधीराश्रयश्च। तयोः —
धीराश्रयो यथा—(सेब. ११.८०)
जाए परलोअगए तुमम्मि ववसाअमेत्तसुहदट्ठव्वे।
हरिसट्ठाणे वि मह डज्झइ अदिट्टदहमुहवहं हिअअं॥ ८५॥
(जाते परलोकगते त्वयि व्यवसायमात्रसुखद्रष्टव्ये।
हर्षस्थानेऽपि मम दह्यते अद्ृष्टदशमुखवधं हृदयम्॥)
अधीराश्रयो यथा—(सेब. ११.५५)
ण कओ वाहविमोक्खो णिव्वण्णेउंपि न वइ/डिअं रामसिरं।
णवरि पडिवण्णमोहा गअजीविअणीसहा महिए णिसण्णा॥ ८६॥