पेम्मस्स विरोहिअसंदिट्ठिअस्स पचक्खदिट्ठविलअस्स।
हिअअस्स व ताविअसंअलस्स विरसो रसो होई॥ ७०॥
(प्रेम्णः विरोधितसंदृष्टस्य प्रत्यक्षदृष्टविलयस्य।
हृदयस्येव तापितसंशीतलस्य विरसो रसो भवति॥)
१५. विसूरणं यथा—(गास. ९३०वे.)
हंहो किंव ण दिट्ठं हला मए जीविअं धरंतीए।
सो मं अणुणेइ पिओ अहं वि अणुणज्जिमि हआसा॥ ७१॥
(अहो किं वा न दृष्टं सखि मया जीवितं धरन्त्या।
स मामनुनयति प्रियः, अहमपि अनुनेष्यामि हताशा॥)