तं वीक्ष्य वेपथुमती सरसाङ्गयष्टि— र्निक्षेप एव पदमुद्धृतमुद्वहन्ती।
मार्गाचलव्यतिकराकुलितेव सिन्धुः शैलाधिराजतनया न ययौ न तस्थौ॥ ७३॥
वेधाल्लणिं अप्पुव्वहणणीसहहीए कए वि समत्ताहि।
आअंचिअविहुत्तं गमणं छातरलच्छीए॥ ७४॥
एंतो वि पलोअनोच्छाहविअलंतकेसहत्थाए।
विअलंतवलआहणाए कहं वि संभाविओ दइओ॥ ७५॥
(आयन्नपि प्रलोकनोत्साहविगलत्केशहस्तया।
विगलद्वलयाभरणया कथमपि संभावितो दयितः॥)