नायकस्यानुरागं च पुनश्च रतिकौशलम्।
प्रार्थनं चापरस्त्रीभिरवष्टम्भं च वर्णयेत्॥ १२८॥
१. विद्वेषं ग्राहयेत् पत्याविति विद्वेषणम्। यथा—
दुद्दंसणेण ईसालुएण थेरेण दुव्विअङ्ढेण।
ऊवोढा पिअसहि साह(सु) संपअं कह णु जीअसि॥ १२९॥
(दुर्दर्शनेनेर्ष्यालुना स्थविरेण दुर्विदग्धेन।
उपोढा प्रियसखि! कथय साम्प्रतं कथं नु जीवसि॥)
कूरस्स कारणट्ठं दिज्जइ अप्पा पइस्स णिअअस्स।