तस्याधिवासे तनुरुत्सुकाऽसौ दृष्टा मया रामपतिः प्रमन्युः।
कार्यस्य सारोऽयमुदीरितो वः प्रोक्तेन शेषेण किमुद्धतेन॥ ५॥
५. शुकः जरत्कीरः; शूद्रककथायां हरिमतीवृत्तान्ते यथा—
जंवद णरवइ विणउ पआसइ तांवहि कीरु निरारुअ भासइ।
हारि लक्खजणजुत्तहो दिज्जउ संखअत्त—वणिउत्तहो॥ ६॥
(यावन् नरपतिर्विनयं प्रकाशयति तावत् कीरः निश्चितं भाषते।
हारः लक्षजनयुक्ताय दीयतां शङ्खदत्त—वणिक्पुत्राय॥)
६. शारिका मेधाविनी ; बृहत्कथायां नन्दप्रबोधने यथा—
किं क्रन्दसि निराक्रान्ता नन्दनो राजतस्करः।
अमृते विषमुत्पन्नं यतो राजा ततो भयम्॥ ७॥