७. पारावतस्समुद्रघोषः; त्रैलोक्यसुन्दर्यां यथा—
किं त्वं नैव यशोदया स्तुतवपुर्मार्गेण गाश्चारयन् किं वा नो भवता वराहवपुषा पृथ्वीयमभ्युद्धृता।
नो वा कं सबलं करोषि समरे विध्वस्तसैन्यं हठा— दित्थं वैबुधवन्दनीयमहिमा त्वं देव लक्ष्मीपतिः॥ ८॥
८. हंसौ हैमन्तकवसन्तकौ दमयन्त्यां नलोपगमने यथा—
प्रसार्य हस्तं निपुणेन तेन धृतस्तदैनं धृतविक्रमेण।
क्रमेण हंसो दमयन्तिकायाः सन्देशकं दिव्यगिराचचक्षे॥ ९॥
तेषां मध्ये मनुष्यः श्रेयान्। तस्यैव वक्ष्यमाणगुणादिसम्पद्योगात्। मित्रे हि दूतकर्म कामसूत्रकारः कीर्तयति—"यदुभयोः साधारणमुभयत्रोदारं विशेषतो नायिकायां विस्रब्धम् अशेषगुणयोगि मित्रम्। तत्र दूतकर्म" (कामसू. १.५)
मैत्री समानसुखदुःखानां, यथा मनुष्याणाम्। नैवं देवतिरश्चामिति निश्चयः। मनुष्या हि प्रायशः ॰ ॰ रुयुप्रभृतयः समानशीलव्यसनवयसां वयस्यानामर्थे जीवितमपि परित्यजन्ति, नरकमपि विशन्ति। न पुनर्देवाः तिर्यञ्चो वेति।