३. क्रियातः — सहपांसुक्रीडितं, उपकारसम्बद्धं, जन्मान्तरार्जितं, सहाध्यायि, समान— शीलव्यसनं, यश्चास्य रहस्यानि मर्माणि विद्यात् (रहस्यमर्मवेदी), यस्य च विद्यात् (विदितमर्मरहस्या), धात्र्यपत्यसहसंवृद्धम् (सहसंवृद्धा) इति।
४. द्रव्यतः — मालाकार—ताम्बूलिक—गान्धिक—सौरिक—पीठमर्द—विट—विदूषक— पाषण्डिनः, मित्राणि इति।
५. सम्बन्धतः — गुरुः, सखा, शिष्यः, आत्मा, ज्ञातिः, औरसः, कनीयान् इति।
६. अर्थतः — अर्थः,अनर्थप्रतिघातः, सहार्थता, प्राप्तिः, प्रतारणं, आनृण्यं, कीर्तिः, प्रतीतिः, इत्यमीषामास्थेयानि (इति)।
७. प्रयोजनतः— दया, स्नेहः, कुतूहलं, अभिप्रायोपलम्भः, पूर्वप्रार्थना, अन्यतरप्रार्थना, शीलं, सङ्घर्ष इति अमीषामास्थेयानि (इति)।
८. प्रयोगतः —प्रच्छन्नः, प्रकाशः, हीनः, उत्कृष्टः, उद्धतः, उदात्तः, धृष्टः, शठ इति।
९. योग्यतायाः — निसृष्टार्थः, परिमितार्थः, पत्रहारकः, मूकदूतः (इति)।
१०. स्त्रीत्वादि —ईक्षणिका, भिक्षुकी, सखी, धात्रेयिका, विधवा, दासी, शिल्पकारिका, शिल्पिनी इति। (कामसू. ५.४)
तेषु— विधवा जातिमद्भयः; सखी गुणवद्भयः; धात्रेयिका क्रियावद्भयः; भिक्षुकी द्रव्यनिमित्तेभ्यः; दासी सम्बन्धकृतेभ्यः; ईक्षणिका अर्थहेतुभ्यः; शिल्पकारिका प्रयोजनिकेभ्यः; शिल्पिनी प्रायोगिकेभ्यः प्रायेण इति। तत्र —