सन्तप्तानां त्वमसि शरणं तत्पयोद! प्रियायाः सन्देशं मे हर धनपतिक्रोधविश्लेषितस्य।
गन्तव्या ते वसतिरलका नाम यक्षेश्वराणां बाह्योद्यान—स्थित—हर—शिरश्चन्द्रिका—धौतहर्म्या॥ ३॥
२. सन्देशदानं यथा—(गास. ४८६वे, २.१)
अहअं विओअतणर्इ दुसहो विरहाणलो चलं जीअं।
अप्पाहिज्जउ किं सहि! जाणसि तं चेअ जं जुत्तं॥ ४॥
(अहं वियोगतन्वी दुस्सहो विरहानलश्चलं जीवम्।
अभिधीयतां किं सखि जानासि त्वमेव यद् युक्तम्॥)
दूइ तुमं विअ णिउणा कक्खढमउआइं जाणसे वोत्तुं(ल्लुं)।
कंडूइअपंडुरं जह ण होइ तह तं कुणिज्जासु॥ ५॥
{दूति त्वमेव निपुणा कर्कशमृदुकानि जानासि कक्तुम्।