हलिअ—सुआ—मुह—ससिकंति—पहअ—तिमिरम्मि इअ हअग्गामे।
ओँ मामि कह वसिज्जइ संकेअअभंगदूमिआसाहिं॥ २॥
(हालिकसुतामुखशशिकान्तिप्रहृततिमिरे इह हतग्रामे।
हे मातुलानि! कथमुष्यते सङ्केतक—भङ्ग—दूनाशाभिः॥)
सङ्केतमनोरथो यथा—(गास. २.६५)
फलही—वाहण—पुण्णाहमंगलं लंगले कुणंतीए।
असईअ मणोरहगब्भिणीए हत्था थरहरंति॥ ३॥
(कार्पासीकषण—पुण्याहमङ्गलं लाङ्गले कुर्वत्याः।
असत्या मनोरथगर्भिण्या हस्तौ थरथरायेते॥)