प्रथमानुरागे प्रतिश्रुत्याऽदानं विविधमपि दृश्यते; यथा—(विसा. १.१८)
कथय किमिह बाले! का त्वमित्युल्लपंस्तां झटिति किल दुकूलस्याञ्चले धारयामि।
अगमदथ निकेतं क्वाप्यसौ शारयन्ती नव—कुवलय—माला—मांसलैर्दृष्टिपातैः ॥ १०॥
विविधमपि च यथा—(मामा. १.२९)
यान्त्या मुहुर्वलितकन्धरमाननं त— दावृत्तवृन्तशतपत्रनिभं वहन्त्या।
दिग्धोऽमृतेन च विषेण च पक्ष्मलाक्ष्या गाढं निखात इव मे हृदये कटाक्षः॥ ११॥
तत्रैव कालयापनमपि व्याविद्धमपि ; यथा—(कुसं. ६.१)
अथ विश्वात्मने गौरी सन्दिदेश मिथः सखीम्।
दाता मे भूभृतां नाथः प्रमाणीक्रियतामिति॥ १२॥
व्याविद्धमपि च यथा—(मामा. ६.३)