हेतुकर्ता यथा—(उराच. २.२६)
चिराद् वेगारम्भी विकृत इव तीव्रो विषरसः कुतश्चित् संवेगात् प्रचल इव शल्यस्य शकलः।
व्रणो रूढग्रन्थिः स्फुटित इव हृन्मर्मणि पुनः पुरा/परावृत्तः शोको विकलयति मां नूतन इव॥ ८०॥
कुचद्वन्द्वे तस्मिन् द्विपकलश/कलभ—कुम्भस्थलतुलां दधानेऽस्मिन् कस्या युवतिषु न चित्तस्य रुजति।
तथोर्वोर्युग्मे वा द्रुतरुचिरचामीकररुचि विकर्षत्यूष्माणं कमिव न युवानं ज्वरयति?॥ ८१॥
तान्येतानि शिखण्डिताण्डवगुरूनम्भोधरानम्बरे तन्वानानि दिनानि नूनममृतस्यन्दीनि वन्दामहे।
उद्गाढा नवनीलनीरजदृशामत्यन्तमायामिनो भिद्यन्ते स्वयमेव येषु विषमा मानग्रहग्रन्थयः॥ ८२॥