रोमोद्गमः प्रादुरभूदुमायाः स्विन्नाङ्गुलिः पुङ्गवकेतुरासीत्।
तस्मिन् द्वये तत्क्षणमात्मवृत्तिः समं विभक्तेव मनोभवेन॥ १०७॥
मध्यमस्य यथा—(शाकु. ६.१५)
स्विन्नाङ्गुलिविनिवेशो रेखोपान्तेषु दृश्यते मलिनः।
अश्रु च कपोलपतितं लक्ष्यमिदं वर्णिकोच्छ्वासात्॥ १०८॥
२४. उत्तमस्य श्रमो यथा—(रघु. ७.६६)
स चापकोटीनिहितैकबाहुः शिरस्त्रनिष्कर्षणभिन्नमौलिः।
ललाटबद्धश्रमवारिपूर्णां भीतां प्रियामेत्य वचो बभाषे॥ १०९॥
तस्य कर्कशविहारसम्भवंम स्वेदमाननविलग्नजालकम्।