(अभ्यर्थना न गृह्णाति शक्यते त्रिभुवनश्रियाऽपि लोभयितुम्।
न गणयति शरीरभयं कथं मन्त्रेण मन्ये भवेज्जानकी सानुनया॥)
५. मध्यमस्य स्मृतिर्यथा—(मामा. ४.८)
तन्मे मनः क्षिपति यत् सरसप्रहारमालोक्य मामगणितस्खलदुत्तरीया।
त्रस्तैकहायनकुरङ्गविलोलदृष्टिराश्लिष्टवत्यमृतसंवलितैरिवाङ्गैः ॥ ८८॥
कनिष्ठस्य यथा—(उरा. ५.११)
गण्डूषाशोषिताब्धिप्रचलजलचरोत्फालजातस्मितानां हेलाकृष्टार्कचन्द्रद्विगुणकृतमहाकुण्डलाभोगभाजाम् ।
पीनांसस्थापिताशाद्विरदमदमषीमांसलांसस्थलानां दूरं यातस्य वत्स! स्मरति दशशिरास्त्वच्छिशुक्रीडितानाम्॥ ८९॥
६. मध्यमस्य मतिर्यथा—(मामा. १.३२)
मा मूमुहत् खलु भवन्तमनन्यजन्मा मा ते मलीमसविकारघना मरिर्भूत्।