अचलाधित्यकोत्सङ्गमिमाः समधिशेरते॥ १४५॥
उत्सङ्गशयनं सख्याः स्तननं गौरवं क्लमः।
इतीह गर्भिणीधर्मा बहवोऽन्यत्र दर्शिताः॥ १४६॥
धर्म्यध्यासस्तु गुणालङ्कारसङ्करे प्रधानं भवति। यतो यद्यपि गुणवत्येव वाक्येऽलङ्कारयोगः, तथापि कवचिद् गुणस्य प्राधान्यं क्वचिदलङ्कारस्येति प्रधानाङ्गभावेन गुणालङ्कारयोः संकरव्यवहारः प्रवर्तते।
स षोढा— शब्दगुणप्रधानः, अर्थगुणप्रधानः, दोषगुणप्रधानः, शब्दालङ्कारप्रधानः, अर्थालङ्कारप्रधानः, उभयालङ्कारप्रधानः। तेषु—
प्राप्तश्रीरेष कस्मात्॰॥ १४७॥