राहोश्चन्द्रकलामिवाननचरीं दैवात्समासाद्य मे दस्योरस्य कृपाणपातविषयादाच्छिन्दतः प्रेयसीम्।
आतङ्काद्विकलं द्रुतं करुणया विक्षोभितं विस्मया— त्क्रोधेन ज्वलितं मुदा विकसितं चेतः कथं वर्तते॥ ९७॥
हस्ताध्यायपदाध्याययोः अकथिताङ्गिकाद्यभिनयविशेषश्चित्रः, यथा—)
व्यतिकर इव भीमस्तामसो वैद्युतश्च क्षणमुपहतचक्षुर्वुत्तिरुद्भूय शान्तः।
कथमिह न वयस्यस्तत् किमेतत् किमन्यत् प्रभवति हि महिम्ना स्वेन योगेश्वरीयम्॥ ९८॥
विधिनिषेधव्युत्पत्तिहेतुरध्येयम्। तत्तु षोढा—
काव्यं, शास्त्रम्, इतिहासः, काव्यशास्त्रं, काव्येतिहासः, शास्त्रेतिहास इति। तेषु उक्तिप्रधानं काव्यं, यथा—
यदि स्मरामि तां तन्वीं जीविताशा कुतो मम।