मदरक्तकपोलेन मन्मथस्त्वन्मुखेन्दुना।
नर्तितभ्रुलतेनालं मर्दितुं भुवनत्रयम्॥ ३६८॥
निरवयवं चतुर्धा— साधारं, निराधारं, परम्परितं व्यतिरेकवच्च।
सोहइ विसुद्धकिरणो गअणसमुद्दम्मि रअणिवेलालग्गो।
तारामुत्तावअरो फुडविहडिअमेहसिप्पिसंपुडविम्मुक्को॥ ३६९॥
(शोभते विशुद्धकिरणो गगनसमुद्रे रजनीवेलालग्नः।
तारामुक्ताप्रकरः स्फुटविघटितमेघशुक्तिसंपुटविमुक्तः॥)
वणराइकेसहत्था कुसुमाउहसुरहिसंचरंतधअवडा।