वेवाहिऊण वहुआ साअरअं दोलिआए णिज्जंती।
रोअइ दिअरो तं संठवेइ पासेण वच्चंतो॥ १८४॥
(विवाह्य वधूः श्वाशुरकं दोलिकया नीयमाना।
रोदिति देवरस्तां संस्थापयति पार्श्वेन व्रजम्॥)
७. लोकातीतार्थमतिमात्रम्, यथा—
भृङ्गेण कलिकाकोशस्तथा भृशमपीडयत।
ववर्ष विपिनोत्सङ्गे गोष्पदप्रं यथा मधु॥ १८५॥
८. अतिक्रूरार्थं परुषम्, यथा—(स. क. १.५८)
खाहि विसं, मुत्तं पिअ णिज्जसु मारीए पडउ दे वज्जो।
दंतक्खंडिअथणिआ खिविऊण सुअं सवइ माआ॥ १८६॥