८. व्रिभवोत्कर्ष उदारता, यथा—(शाकु. ७.१२)
प्राणानामनिलेन वृत्तिरुचिता सत्कल्पवृक्षे वने तोये काञ्चनपद्मरेणुकपिशे पुण्याभिषेकक्रिया।
ध्यानं रतनशिलातलेषु विबुधस्त्रीसन्निधौ संयमो यद् वाञ्छन्ति तपोभिरन्यमुनयस्तस्मिंस्तपस्यन्त्यमी॥ २३७॥
९. आशयोत्कर्ष उदात्तत्वम्, यथा—
पात्रे पुरोवर्तिनि विश्वनाथे क्षोदीयसि क्ष्मावलये च देये।
व्रीडास्मितं तस्य तदा तदासीच्चमत्कृतो येन स एव देवः॥ २३८॥
१०. अर्थाध्यवसायविशेष ओजः, यथा—(मवीच. २.३४)
तान्येव यदि भूतानि ता एव यदि शक्तयः।
ततः परशुरामस्य न प्रतीमः पराभवम्॥ २३९॥
११. रूढाहङ्कारतौर्जित्यम्, यथा—(कुसं. ६.८२)