प्रवासानन्तरे भुजिरभ्यवहारार्थ उपसर्गः सम्पूर्णार्थः। तत्र हि चिरकालमनुभोगादत्यन्तमुपचिते प्रेमराशौ च चक्षुरादीनां स्वेषु स्वेषु विषयेषु गर्धातिशयात् सम्पूर्ण एवाभ्यवहारो भवति, समुच्चयेन चालिङ्गनादयः प्रयुज्यन्ते।
वसिष्ठधेनोरनुयायिनं तमावर्तमानं वनिता वनान्तात्।
पपौ निमेषालसपक्ष्मपङ्क्तिरुपोषिताभ्यामिव लोचनाभ्याम्॥ १३॥ (रघु. २.१९ )
शापान्तो मे भुजगशयनादुत्थिते शार्ङ्गपाणौ़ मासानन्यान् गमय चतुरो लोचने मीलयित्वा।
पश्चादावां विरहगुणितं तं तमात्माभिलाषं निर्वेक्ष्यावः परिणतशरच्चन्द्रिकासु क्षपासु॥ १४॥
करुणानन्तरो धातुरनुभवार्थः उपसर्गश्च सम्यक्त्वार्थः। तत्र हि तैस्तैर्व्यतीत— संविधानकविशेषैस्समुत्पन्नपरमविस्त्रम्भत्वान्निष्प्रकम्पा रतिः परं प्रकर्षमारोहन्ती सम्यगनुभूयते, यथा—
मृतेति प्रेत्य सङ्गं तु यथा मे मरणं मतम्।
सैषावन्ती मया लब्धा कथमत्रैव जन्मनि॥ १५॥ (काव्याद. २.२८०)