मुखं ज्योत्स्नालोकप्रसरधवलाक्षं क्वनु मया पुनर्दुप्यन्ते/र्द्रष्टव्यं तत् स्मितमधुरमन्थाल्पवचनम्।
क्व सा श्रव्या वाणी विजितकलहंसीकलरवा विलासाः पश्यन्त्या/वीक्ष्यन्तां क्व च सहभुवो धीरललिताः॥ ३३॥
दट्ठूण चिरं रोत्तूण णिब्भरं धारिऊण हिअअम्मि।
बंधइ कंठे अइणं ठिअं कंठिअं ओ मह पाइणी॥ ३४॥
(दृष्ट्वा चिरं रुदित्वा निर्भरं धृत्वा हृदये।
बधाति कण्ठे अजिनं स्थितां कण्ठिकां अइ मम पत्नी॥)
विभवेऽपि सति त्वया विना सुखमेतावदजस्य गण्यताम्।
अहृतस्य विलोभनान्तरैर्मम सर्वे विषयास्त्वदाश्रयाः॥ ३५॥