हृदयस्थितजायागुरुनितम्बभारेणेव पदानि॥)
वट्टं म टं पुच्छामि पइं जाणंता मेह।
विरहं जो मरइ तस्स ओसहं केहा॥ १६२॥
(वृत्तं म(उ)त्वां पृच्छामि पतिं जानन्तं मेघ।
विरहेण यो म्रियते तस्य औषधं कीदृशम्/कुशलं कुत्रेह॥)
उत्साहविपर्ययो यथा—(सेब. ५.७)
धीरेण समं आमा, हिअएण समं अणिंट्ठिआ उवएसा।
उच्छाहेण समं भुआ, बाहेण समं गलंति से उल्लावा॥ १६३॥
(धैर्येण समं यामाः, हृदयेन समं अनिष्ठिता उपदेशाः।