(तरलाक्षि! चन्द्रवदने! स्थूलस्तनि! करिकरोरु! तनुमध्ये!।
दीर्धापि समाप्यते शिशिरयामिनी कथं ननु ते मानः॥)
२. अनुवृत्तिर्यथा— (गास. १.८६)
एक्कं पहरु व्विण्णं हत्थं मुहमारुएण वीअंतो।
सो वि हसंतीए मए गहिओ वीएण कंठम्मि॥ १६३॥
(एकप्रहरोद्विग्नं हस्तं मुखमारुतेन वीजयन्।
सोऽपि हसन्त्या मया गृहीतो द्वितीयेन कण्ठे॥)
३. प्रणामो यथा— (हरिविजयः)
तो इअ सुरअरुकारण-मउलिअ—हिअआए सावसेस-लहुओ।
संभाविअ च्चिअ हिओ हरिणा पाअपडणंमि तीएँ अमरिसो॥ १६४॥