अपरवनितासङ्गाल्लग्नं विलोक्य विलेपनं कुवलयदृशः कोपः कान्ते पुनर्नवतां गतः॥ ११२॥
२४. सद्यः समुपजायमानो नवः, स यथा—
भवतु विदितं व्यर्थालापैरलं प्रिय! गम्यतां, तनुरपि न ते दोषोऽस्माकं विधिस्तु पराङ्मुखः।
तव यदि तथारूढं प्रेम प्रपन्नमिमां दशां प्रकृतितरले का नः पीडा गते हतजीविते॥ ११३॥
अथैतेष्वेव विशयाश्रयालम्बनप्रकीर्णकानि चतुर्विंशतिः। तत्र
१. विषयप्रकीर्णकेषु स्वपतिविषयो यथा—
प्रवृत्तैव प्रयामीति वाणी वल्लभ! ते मुखात्।
अयातापि त्वयेदानीं मन्दप्रेम्णा करोमि किम्॥ ११४॥
२. उपपतिविषयो यथा—(गास. ५.४५)