अकअण्णुअ तुज्झ कए पाउसराईसु जं मए खुण्णं।
उप्पेक्खामि अलज्जिर अज्ज वि तं गामचिक्खिल्लं॥ ११५॥
(अकृतज्ञ तव कृते प्रावृड्रात्रिषु यो मया क्षुण्णः।
उत्पश्याम्यलज्जाशील! अद्यापि तं ग्रामपङ्कम्॥)
सहि ताव अच्छउ च्चिअ अलाहि किं बाहुएण लेहेण।
एआरिसं लिहंताण एंति पहिआ विएसाओ॥ ११६॥
(सखि तावदास्तामेव, अलं किं बहुकेन लेखेन।
एताद्ृशं लिखतां यन्ति पथिका विदेशात्॥)
४. समागमविषयो यथा—(गास. ८४९वे.)