३. त्रासोपधानं यथा—(किराता. ८.४६)
भयादिवाश्लिष्य रुषाहतेऽम्भसि प्रियं मुदानन्दयति स्म मानिनी।
अकृत्रिमप्रेमरसाहितैर्मनो हरन्ति रामाः कृतकैरपीहितैः॥ ३८१॥
४. भयोपधानं यथा—(किराता. ८.४८)
करौ धुनाना नवपल्लवाकृती पयस्यगाधे किल जातसम्भ्रमा।
सखीषु निर्वाच्यमधार्ष्टयदूषितं प्रियाङ्गसंश्लेषमवाप मानिनी॥ ३८२॥
४. अज्ञानोपधानं यथा—(अमरु. ७५)
कथमपि कृतप्रत्यापत्तौ प्रिये स्खलितोत्तरे विरहकृशया कृत्वा व्याजं प्रकल्पितमद्रुतम्।
असहनसखीश्रोत्रप्राप्तिप्रमादससम्भ्रमं विवलितदृशा शून्ये गेहे समुच्छ्वसितं पुनः॥ ३८३॥