यः सखि मानानुशयोदयस्तेन भवतु पापेन।
॰ ॰ ॰ ती भवितुं कलप्राणैः क्रीणानि भैषज्यम्॥ ३७६॥
११. मानयोग्या यथा—(काव्याद. २.२४६)
मानयोग्यां करोमीति प्रियस्थाने स्थितां सखीम्।
बाला भ्रूभङ्गजिह्माक्षी पश्यति स्फुरिताधरा॥ ३७७॥
१२. मानानुयोगो यथा—(गास. ८९८वे.)
अल्लिअइ दिट्ठिणिब्भच्छिओ वि विहुओ वि लग्गए सिअए।
पहओ वि चुम्बइ बला अलज्जए कह णु कुप्पिस्सं॥ ३७८॥
(आलीयते दृष्टिनिर्भर्त्सितोऽपि विधुतोऽपि लगति सिचये।
प्रहतोऽपि चुम्बति बलादलज्जकाय कथं नु कोपिष्यामि॥)