माणो वाऽमाणो च्चिअ माणं बारेह घरब्भारं।
पेच्छामुताव कइआ कआवराहो समल्लिअइ॥ ३८४॥
७. प्रमादोपधानं यथा—(सक. ५.३२२)
थोआरूढमहुमआ खणपम्हट्ठावराहदिण्णुल्लावा।
हसिऊण संठविज्जइ पिएण संभरिअलज्जिआ कावि पिआ॥ ३८५॥
(स्तोकारूढमधुमदा क्षणप्रभ्रष्टापराधदत्तोल्लापा।
हसित्वा संज्ञाप्यते प्रियेण संस्मृता लज्जिता कापि प्रिया॥)
अज्जं वहेण कहआहत्थाभ त्थिव्व उवणिआतस्स।
मज्जणिआ मूलालग्गथोअच्छाहिं कुणंतेण॥ ३८६॥