अणुणअसुहाइ माणंसिणीण भोत्तुं च्चिअ ण देइ॥ ३४८॥
(अथ केवलं तत्र दोषः यत् ग्रीष्मप्रदोषमल्लिकामोदः।
अनुनयसुखानि मनस्विनीनां भोक्तुमेव न ददातु॥)
कलकंठीकलरओम्मूलिअस्स माणस्स किंसुअतरुअस्स।
भूइपतओ होइ महुंमि माहवीभमरझंकारो॥ ३४९॥
(कलकण्ठीकलरवोन्मूलितस्य मानस्य किंशुकतरुकस्य।
भूमौ पततो भवति मधौ माधवीभ्रमरझङ्कारः॥)
८. प्रभातं यथा—(गास. १.२९)
अज्ज सहि राइसेसे माणमहूसव—सुहच्छिआरद्धे।