सहसत्ति कुक्कुडरओ णिसामिओ वज्झपडहो व्व॥ ३५०॥
(अद्य सखि रात्रिशेषे मानमहोत्सवसुखक्षयारब्धे।
सहसेति कुक्कुटरवो निशामितः वध्यपटह इव॥)
जह जह अत्थमइ रवी विअलिअसज्झावो पदोसाम्मि।
तह तह माणो माणंसिणीण हिअएसु विज्झाइ/विवुज्झइ॥ ३५१॥
(यथा यथाऽस्तमेति रविर्विगलितसच्छायः प्रदोषे।
तथा तथा मानो मनस्विनीनां हृदयेषु विध्यति/बुध्यते॥)
१०. चन्द्रोदयो यथा—(हरिवि.)
अणुणअसुहं ण पत्तं पिआहि दइएसु खिज्जइ वि ण चलणो।