(अन्नम सुभग! एतत् कथयित्वा उत्पीडयसि दग्धहृदयस्य।
पांसुलिक! अनिर्मलेनैतेन किं पादपतनेन॥)
४. वाङ्मनस्सम्मिश्रं यथा—
रक्खंति आहिआअं सहंती विरहं पिअं पजंपति।
किं खु पुरिसा—विअड्ढा आहिणंदिज्जंति महिलाहिं॥ ३००॥
(रक्षन्त्याभिजात्यं सहन्ते विरहं प्रियं प्रजल्पन्ति।
किं खलु पुरुषा विदग्धा अभिनन्द्यन्ते महिलाभिः॥)
५. तदेव वाक्कायजं यथा—(गास. ५.८९)
दीससि पिआइं जंपसि सब्भाओ सुहअ एत्तिओ च्चेअ।