पाणी प्रवालैरोष्ठौ च तस्यास्तुल्यत्वमाययुः॥ ९४॥
अत्र गतिर्गजसदृशी, वेणी सर्पसदृशी, वपुः सुरस्त्रीसदृशं, ऊरू कदलीसदृशौ, पाणी पल्लवोपमौ, ओष्ठौ विद्रुमोपमाविति अर्थतोऽनेकार्थशब्दार्थविभागः।
लच्छीए मुद्धकुवलअदलुज्जला जलहि—महण—विरमम्मि।
दिट्ठी जअइ सअंवरमाल व्व हरिम्मि णिवडंती॥ ९५॥
(लक्ष्म्या मुग्धकुवलयदलोज्ज्वला जलधिमथनविरमे।
दृष्टिर्जयति स्वयंवरमालेव हरौ निपतन्ती॥)
अत्र लक्ष्मीस्वयंवरणप्रकरणतो हरिशब्देन विष्णुरुच्यते।
कलहोलुज्जलगोरं कलहोअसिआसु सरअराईसु।