णिज्जणपाणट्ठी/द्धीसु/तु कहं पि पुण्णेहि लद्धो सि॥ ६४॥
(हंहो कर्णोल्लीना भणामि रे सुभग! किमपि मा त्वर।
निर्जनपानगोष्ठीसु रथ्यासु कथमपि पुण्यैर्लब्धोऽसि॥)
५८. पर्याप्तिर्यथा—(रा.कु. असमर्थौ)
एएण च्चिअ पिअसहि! पज्जत्तं किं ण माणुसे लोए?।
जं तस्स कए एसा किस त्ति सव्वो जणो भणइ॥ ६५॥
(एतेनैव प्रियसखि ! पर्याप्तं किं न मानुषे लोके?।
यत् तस्य कृते एषा कृशेति सर्वो जनो भणति॥)
असमत्तचित्तल................वपाउवो ससिमुहीए।