तह/तुह संभासणसेउल्लिफंसणे किं विलिज्जिहिसि॥ ५२॥
{दृष्टे यत् प्रलोकिष्यसि धरधरसि प्रिये यत्समासन्ने।
तथा/तव संभाषणस्वेदार्द्रस्पर्शने किं विलज्जिष्यसे॥}
तह तीए सुहरसो पहरिसो अ मुहपंकअंमि पप्फुरिओ।
समअं जह विअसिअ—मउलिआइ ज—आइ अच्छीइ॥ ५३॥
(तथा तस्याः सुखरसः प्रहर्षश्च मुखपङ्कजे प्रस्फुरितः।
समकं यथा विकसितमुकुलिते जाते अक्षिणी॥)
अच्छेरं व णिहि व्विअ सग्गे रज्जं व अमअपाणं व।