दुल्लहजणाणुराओ लज्जा गरुई परव्वसो अप्पा।
पिअसहि! विसमं पेम्मं मरणं सरणं णवरि एक्कं॥ ७४॥
(दुर्लभजनानुरागो लज्जा गुर्वी परवश आत्मा।
प्रियसखि! विषमं प्रेम मरणं शरणं केवलमेकम्॥)
वाहरउ मं सहीओ! तिस्सा गोत्तेण किं त्थ भणिएण?।
थिरपेंमो होउ जहिं तहिं पि, मा किं पि णं भणह॥ ७५॥
(व्याहरतु मां सख्यः! तस्या गोत्रेण किमत्र भणितेन?।
स्थिरप्रेमा भवतु यत्र तत्रापि, मा किमप्येनं भणत॥)