कान्तामुखस्यावशगस्तस्मै नृपशवे नमः॥ ६०॥
८. स्थिरानुरागत्वं दृढभक्तिता; यथा—(रघु. १४.८७)
सीतां हित्वा दशमुखरिपुर्नोपयेमे यदन्यां तस्या एव प्रचिकृतिसखो यत् क्रतूनाजहार।
वृत्तान्तेन श्रवणविषयव्यापिना तेन भर्तुः सा दुर्वारं कथमपि परित्यागदुःखं विषेहे॥ ६१॥
यदैव पूर्वं ज्वलने शरीरं सा दक्षरोषात् सुदती ससर्ज।
तदाप्रभृत्येव विमुक्तचन्द्रः/सङ्गः पतिः पशूनामपरिग्रहोऽभूत्॥ ६२॥
१सोऽयमनयोर्विशेषगुणयोगस्वाभाविकयोर्निरतिशय आन्तरो नित्यश्र्चात्मनः संस्कारः, यत्प्रभावान्निरतिशया (रतिः) प्रीतिः।
१. उत्तमस्य (रतिः) प्रतीर्यथा— (उराच. १.३८)