किं चन्दनैः स-कर्पूरैस्तुहिनैः किं च शीतलैः । सर्वे ते मित्र-गात्रस्य कलां नार्हन्ति षोडशीम् ॥
Metre: अनुष्टुप्
केनामृतमिदं सृष्टं मित्रमित्यक्षर-द्वयम् । आपदां च परित्राणं शोक-सन्ताप-भेषजम् ॥
Metre: अनुष्टुप्
तच्छ्रुत्वा निपुणतरं परिज्ञाय सत्वरं सलिलान्निष्क्रम्य पुलकित-तनुरानन्दाश्रु-पूरित-नयनो मन्थरकः प्रोवाच-एह्येहि मित्र,आलिङ्गय माम् । चिर-कालान्मया त्वं न सम्यक्परिज्ञातः । तेनाहं सलिलान्तः-प्रविष्टः । उक्तं च—
यस्य न ज्ञायते वीर्यं न कुलं न विचेष्टितम् । न तेन सङ्गतिं कुर्यादित्युवाच बृहस्पतिः ॥
Metre: अनुष्टुप्
एवमुक्ते लघुपतनको वृक्षादवतीर्य तमालिङ्गितवान् । अथवा साध्विदमुक्तम्—
अमृतस्य प्रवाहैः किं काय-क्षालन-सम्भवैः । चिरान्मित्र-परिष्वङ्गो योऽसौ मूल्य-विवर्जितः ॥
Metre: अनुष्टुप्
एवं द्वावपि तौ विहितालिङ्गितौ परस्परं पुलकित-शरीरी वृक्षादधः समुपविष्टौ प्रोचतुरात्म-चरित्र-वृत्तान्तम् । हिरण्यकोऽपि मन्थरकस्य प्रणामं कृत्वा वायसाभ्याशे समुपविष्टः । अथ तं समालोक्य मन्थरको लघुपतनकमाह-भोः हिरण्यको नाम मूषकोऽयम् । मम सुहृद्-द्वितीयमिव जीवितम् । तत्किं बहुना—
पर्जन्यस्य यथा धारा यथा च दिवि तारकाः । सिकता-रेणवो यद्वत्सङ्ख्यया परिवर्जिता ॥
Metre: अनुष्टुप्
गुणाः सङ्ख्या-परित्यक्तास्तद्वदस्य महात्मनः । परं निर्वेदमापन्नः सम्प्राप्तोऽयं तवान्तिकम् ॥
Metre: अनुष्टुप्