प्राक्प्रत्युप्तकपालसम्पुटमितब्रह्माण्डभाण्डोदर— भ्राम्यत्पिण्डितचण्डिमा कथमहो नाद्यापि विश्राम्यति॥ १४१॥
३२. मध्यमस्य चपलता यथा—(रघु. ६.१३)
कश्चित् कराभ्यामुपगूढनालमालोलपत्राभिहतद्विरेफम्।
रजोभिरन्तः—परिवेषबन्धि लीलारविन्दं भ्रमयाञ्चकार॥ १४२॥
धावति तरुमारोहति कूपं लङ्घयति शकटमुत्क्षिपति।
तिनवति तिनवति गायति दृष्ट्वा परयोषितं षिङ्गः॥ १४३॥
३३. मध्यमस्यालस्यं यथा—(मामा. १.२०)
गमनमलसं रम्या दृष्टिः शरीरमसौष्ठवं श्वसितमधिकं किञ्चैतत् स्यात् किमन्यदतोऽथ वा।
भ्रमतु भुवने कन्दर्पाज्ञा विकारि च यौवनं ललितमधुरास्ते ते भावाः क्षिपन्ति च धीरताम्॥ १४४॥