मध्यमा अधीरा प्रगल्भा यथा—(गास. १.४३)
विरहाणलो सहिज्जइ आसाबंधेण वल्लहजणस्स।
एक्कग्गामपवासो हु माए! मरणं विसेसेइ॥ २१४॥
(विरहानलः सह्यत आशाबन्धेन बल्लभजनस्य।
एकग्रामप्रवासः खलु मातर्मरणं विशेषयति॥)
पहवंति च्चिअ पुरिसा महिलाणं सुहअ! किं थ वि/लिओ सि।
अणुराअणोल्लिआए को दोसो आहिआईए॥ २९५॥
(प्रभवन्त्येव पुरुषा महिलानां सुभग! किमत्र व्रीडितोऽसि।
अनुरागनोदितायाः को दोष आभिजात्याः?॥)