ता किं बहुएहि वि चिंचिएहि णलकूवरो वरो होउ।
वित्ताहिवस्स तणओ गअमुह! तुह पसाएण॥ २०९॥
(तत् किं बहुभिरपि चिन्तितैः नलकूबरो वरो भवतु।
वित्ताधिपस्य तनयो गजमुख! तव प्रसादेन॥)
मध्यमाऽधीरोढा मध्या यथा—(गास. ६.२)
अज्जं पि ताव एक्कं मा मं वारेहि पिअसहि! रुअंतिं।
कल्लिं उण तम्मि गए जइ ण मुआ ता ण रोदिस्सं॥ २१०॥
(अद्यापि तावदेकं मा मां वारय प्रियसखि! रुदतीम्।
कल्ये पुनस्तस्मिन् गते यदि न मृता रोदिष्ये॥)
मध्यमाऽधीराऽनूढा मध्या यथा—(मामा. ७.२)