उत्तमा धीरोढा यथा—(गास. ५.१०)
तुह दंसणसंजणिओ वहुएँ लज्जालुईएँ अणुराओ।
दुग्गअमणोरहो विअ हिअअ व्विअ जाइ परिणामं॥ २९७॥
(तव दर्शनसंजनितो वध्वा लज्जालुकाया अनुरागः।
दुर्गतमनोरथ इव हृदय एव याति परिणामम्॥)
उत्तमा धीराऽनूढा यथा—(गास. ४.५६)
वअणेउ चलंत—सीस—सुण्णावहाण—हुंकारं।
सहि ! देंत्ती णीसासंतरेसु कीस म्ह दूमेसि ?॥ २९८॥
(वचनेषु चलच्छीर्षशून्यावधानहुङ्कारम्।
सखि ! ददती निःश्वासान्तरेषु किमिति/कस्मादस्मान् दुनोषि ?॥)