उत्तमा धीरा यथा—(गास. ५.१५)
चोरिअ—रअ—सत्थालुए पुत्ति ! मा भमसु अंधआरम्मि।
अहिअअरं लक्खिज्जसि तम—णिवहे दीवअ—सिह व्व॥ २९३॥
(चौर्यरतश्रद्धालुके पुत्रि ! मा भ्रम अन्धकारे।
अधिकतरं लक्ष्यसे तमोनिवहे दीपकशिखेव॥)
सुहअ ! तुह विरहहुअवह—पलित्त—हिअओण्ह/त्थदीह—ससिआए।
तंमंति/धूमेंति तीए पुरओ मुहापरिमलकाडि्ढआ भसला॥ २९४॥
(सुभग ! तव विरहहुतवहप्रदीप्तहृदयोष्ण/त्थदीर्घश्वसितायाः।
ताम्यन्ति/धूमायन्ते तस्याः पुरतो मुखपरिमलकृष्टा भ्रमराः॥)